Dicho 7
NHC II,3 · p. 51
ⲛⲉⲧⲥⲓⲧⲉ ϩⲛ̅ ⲧⲡⲣⲱ ϣⲁⲩⲱⲥϩ ϩⲙ̅ ⲡϣⲱⲙ' ⲧⲡⲣⲱ ⲡⲉ ⲡⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲡϣⲱⲙ' ⲡⲉ ⲡⲕⲉⲁⲓⲱⲛ' ⲙⲁⲣⲛ̅ⲥⲓⲧⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϫⲉⲕⲁⲁⲥ ⲉⲛⲛⲁⲱϩⲥ ϩⲙ̅ ⲡϣⲱⲙ' ⲇⲓⲁ ⲧⲟⲩⲧⲟ ϣϣⲉ ⲉⲣⲟⲛ' ⲉⲧⲙ̅ⲧⲣⲛ̅ϣⲗⲏⲗ' ϩⲛ̅ ⲧⲡⲣⲱ ⲡⲓⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲧⲡⲣⲱ' ⲡⲉ ⲡϣⲱⲙ' ⲉⲣϣⲁ ⲟⲩⲁ ⲇⲉ ⲱⲥϩ ϩⲛ̅ ⲧⲉⲡⲣⲱ' ⲉϥⲛⲁⲱⲥϩ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲛⲁϩⲱⲗⲉ ϩⲱⲥ ⲡⲁⲉ̣[ⲓ ⲛ̅]ⲧⲉⲉⲓⲙⲉⲓⲛⲉ ⲉϥⲛⲁⲧⲉⲩⲉ ⲕⲁⲣⲡⲟⲥ̣ [ⲛⲁϥ'] ⲁⲛ' ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲉϥⲛ̅ⲛⲏⲩ ⲉⲃⲟ̣[ⲗ ......] ⲁⲗⲗⲁ ϩⲙ̅ ⲡⲕⲉⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ [....... ⲟ]ⲩ̣ⲁⲧⲕⲁⲣⲡⲟⲥ ⲧⲉ
Copto sahídico
Traducción literal
Los que siembran en invierno siegan en verano. El invierno es el mundo; el verano es el otro eón. Sembremos en el mundo, para segar en el verano. Por esto nos conviene no orar en el invierno. Lo que sale del invierno es el verano. Pero si alguno siega en invierno, no segará, sino que arrancará; porque a un[o] de esa clase no le dará fruto. No solo sale […], sino que también en el sábado […] es estéril.
Español México (2026)
Los que siembran en invierno cosechan en verano. El invierno es el mundo; el verano es el otro eón. Sembremos en el mundo para cosechar en el verano. Por eso no nos toca rezar en invierno. Lo que sale del invierno es el verano. Pero si alguien cosecha en invierno, no cosecha: arranca; porque a un[o] así no le va a dar fruto. No solo sale […], sino que además en sábado […] queda estéril.
Texto copto: Códice II de Nag Hammadi (pp. 51–86), copiado hacia el año 350 · transcripción de Ben C. Smith (foro earlywritings), saneada para esta edición · traducciones al español propias de este sitio.
Última revisión: octubre de 2026